MijnVISmaat vangst van de maand: snoek

Een hele dikke wintersnoek stond hoog op de verlanglijst van Yuri van Dinteren. Daarom ging hij met dood aas aan de slag op een specifiek, maar wel druk bevist water. Daar scholen ’s winters de grote voorns samen en dan zijn de dikke snoeken nooit ver weg.

De stek waar Yuri zijn oog op had laten vallen is een driesprong van wateren. Daar wordt veel gevist, dus was hij bij het eerste licht aan de waterkant om verzekerd te zijn van een mooie stek. “Op dit water kan het flink stromen, dus beviste ik de randen van de stroomnaad. In het iets luwere water verwachtte ik de snoek.” Het was die dag koud en helder weer met weinig wind. “Prima omstandigheden om het met een dood aas onder een dobber te proberen. Er is haast niets mooiers dan wanneer die in beweging komt of tergend langzaam wegzakt. Dat bijzondere gevoel kan ik moeilijk beschrijven”, aldus Yuri.

Twee tikken

Zijn vismaat had al vrij vlot een kleine snoek te pakken, maar de horsmakreel onder Yuri’s dobber lag lang roerloos in het water. Totdat die ineens tot leven kwam. “Hij tikte twee keer op en neer. Dan weet ik dat het wachten beloond gaat worden met spetterende actie.” Na de tweede tik verdween de dobber in een vloeiende beweging onder water. “Even een paar tellen wachten, de lijn strak draaien en de haak zetten. Mijn tegenstander was niet erg onder de indruk en reageerde nauwelijks, maar ik voelde een zwaar gewicht”, vertelt Yuri.

Past maar net

Pas een tijdje daarna kwam de vis in beweging en nam deze ineens meters lijn. “Daarbij bleef-ie diep en kwam hij maar moeilijk van de bodem.” Toen de vis na enige tijd touwtrekken de waterspiegel doorbrak zag Yuri direct dat dit een dikke metervis was. ‘Past die wel in mijn net?’, vroeg hij zich af. “Daar kon ik niet lang over nadenken want de snoek nam weer een run richting de bodem.” Uiteindelijk kon hij de vis scheppen – het paste echt maar net. “Deze snoek had een dikke buik, joh. Dit was echt een winterbuffel.”

PR verbeterd

“Dat dit wel eens een persoonlijk record kon zijn, was me meteen duidelijk. Maar het op lengte schatten van een grote vis met een dikke buik valt nog niet mee.” Het meetlint bevestigde zijn vermoeden: de staartpunt eindigt bij 109 cm. De haak werd vlotjes uit de bek gewipt en zijn vismaat nam snel wat foto’s. “Zo’n vis maakt dat je dag meer dan geslaagd is. Op het moment dat de vis weer terug het water in gleed, was ik de kou ook helemaal vergeten. Wat een gaaf avontuur”, besluit Yuri.

Andere vangsten


Graskarpers staan niet bekend als wintervissen – ze houden juist van warmte. Toch lukte het André de Ronde deze ‘grasser’ van zeven
kilo in januari te vangen.


Op het profiel van ‘Monstersnoek kleinestaarman’ zagen we een fraaie baars voorbij komen. Deze in een kanaal gevangen vis bracht wat kleur op een grijze winterdag.

Arjan Zwerus trotseerde deze winter de kou en dat leverde hem een prachtige, goudkleurige spiegelkarper op – in winterkleuren zijn de
karpers op hun mooist.

Share this post